نه! ای دوست غروبی ابدیست
با عبور دو کبوتر در باد
چون دو تابوت سفید
و صداهایی از دور از آن دشت غریب
بی ثبات و سرگردان.... همچو حرکت باد
سخنی باید گفت............. سخنی باید گفت
دل من میخواهد با ظلمت جفت شود سخنی باید گفت
چه فراموشی سنگینی؟ سیبی از شاخه فرو می افتد
من به یک ماه می اندیشم
من به حرفی در شعر
من به معصومیت بازیها
و به آن کوچه باریک دراز
که بر از عطر درختان اقاقی بود
من به بیداری تلخی که بس از بازی
و به بهتی که بس از کوچه
و به خالی طویلی که بس از عطر اقاقی هاست می اندیشم.
قهرمانی ها؟ آه اسبها سالخورده اند
عشق؟ تنهاست و از بنجره ابی کوتاه به بیابانهای بدون مجنون مینگرد
(( فروغ فرخزاد))
سلام به همه: چند روزی نبودم.این اثاث کشی هم دمار از روزگار ما در آورده. این شعر فروغ خیلی بر معناست . امیدوارم که شما هم خوشتون اومده باشه و به معنای حقیقی آن برسید.
با تشکر از ایمان هنر. شاد و سر بلند باشید. یا علی خداحافظ همین حالا
