مگه میشه بی تو باشم

از شبی که رو به رومه، من چطوری بی تو رها شم

به تو مدیونم همیشه

مثل شب به صبح فردا

مثل موج سرد و تنها

به نگاه ناز دریا

به تو مدیونم همیشه

من خسته، من بی رود

مثل خاک سرد و تشنه

به نوازشای بارون

به تو میرسم دوباره

زیر رگبار ستاره

وقنی بارون نگاهت

رو حریر شب میباره

اگه پایانی نباشی

واسه بغض و خستگیهام

چه جوری برگردم از این جاده های بی سرانجام

تو خدای عاشقایی

به تو مدیونم همیشه

وقتی اسمتو میارم

نبض لحظه تازه میشه

به تو مدیونم همیشه

من خسته، من بی رود

مثل خاک سرد و تشنه

به نوازشای بارون

به تو میرسم دوباره

زیر رگبار ستاره

وقنی بارون نگاهت

رو حریر شب میباره

به تو میرسم دوباره